style="display:block" data-ad-format="auto">

Getwijfeld of ik wel zou gaan zonder mijn lief, maar die gaf de doorslag van: “Ga toch lekker, wordt vast leuk en het is voor een goed doel.”
Ja, leuk werd het zeker; 17 bands in een dag op twee podia in de Effenaar. Dat betekende dus trappen lopen. Ik loop al vrij lang mee in Rockabilly/Blues scene, maar had toch diverse bands nooit live gezien, dus ook een reden om te gaan.

Bij aankomst bij de Effenaar viel me de security op die daar aanwezig was, waarom? Het was een ons kent ons feestje en voor het goede doel, geld op halen voor de behandeling van Candye Kane, maar misschien een standaard procedure.

In de kleine zaal beneden speelde bij aankomst The Haystack Hi-Tones met een mix van Rockabilly-Swing. Echt een jaren 50 band.
Het was de eerste Nederlandse band die ooit speelde op het Viva Las Vegas festival.
In deze band zong trouwens de organisator en motor van dit festival Annita Langereis, gewoon lekkere pakkende nummers.
De opkomst viel me wel tegen een man/vrouw of 30, maar ja nog een hele middag en avond te gaan.

Direct daarna in de grote zaal, ja trap op, speelde Fez & the Furios, een geheel nieuwe Limburgse groovin 9 mans formatie met erg goede swing en ideaal op te dansen en swingen. Echt een feestje, mede ook door de zanger, die bij navraag Eric Jaspers én schlagerzanger Dieter Koblenz, bleek te zijn, dus een man met vele gezichten.

Na een half uur, weer naar beneden naar de kleine zaal, daar speelde Boom Boom Barber met een repertoire van rock & roll/rockabilly maar ook niet vies van een portie blues.

Oké daarna weer naar boven, gelukkig werd het wel wat drukker, naar CC Jerome & the Jetsetters, altijd goed voor stevige Rockabilly en Blues, met als speciale gast de vader van CC Jerome, die wat nummers voor zijn rekening nam.

En daar gaat hij weer, naar beneden, naar Mischief met de zanger die me altijd aan een Duracel konijn doet denken, die man kan niet stilstaan, springend gitaar spelen, Rock and Roll met een jaren 50 energie.

Naar boven naar The Electrophonics, Swing en Jazz en R&B met twee Saxen, verrassend nog nooit gezien deze band. Ik merkte wel dat het publiek ook bleef hangen in de kleine zaal, waar tussen elke wisseling een D.J draaide, zeker omdat het wel een heen en weer geloop werd.
Ook ik ben even Eindhoven in gegaan en met mij meerdere, om toch wat te eten. Dus het was druk in de frituur!

Bij terugkomst speelde Barrelhouse in de kleine zaal, eigenlijk geen introductie nodig deze band, die al sinds de jaren 70 Blues speelt, wel met een tussen pauze in het midden van de tachtiger jaren , lekkere rauwe en soms ingetogen Blues.

Walter Broes & the Mercenaries speelde daarna in de grote zaal, Walter Broes bekend als
zanger/gitarist/songschrijver van the Seatsniffers, met zijn herkenbare stem speelde een mix van Rhythm and Blues en Rockabilly maar dan wel met een grote blues invloed.

Daarna, dus elk half uur even trap af of op, in de kleine zaal Lil’ Esther & the Rumblebeats, Esther, klein maar met een groot stemgeluid. Ik vond het wel verrassend, ook een band die ik nooit live heb gezien, wel wat gehoord van haar maar dan met The Tinstars.

Tussen de bedrijven door even in een hoekje gaan zitten en kennis gemaakt met “Rooie Frans”, van de Rocking Rebels, die vragen had over mijn tattoo: een mijnwerkers sleede. “Strakke lijnen zeg.” Een zeer kleurrijk persoon en recht voor z’n raap, daar hou ik wel van.

Na even bijgekomen te zijn van al dat gestaan en geloop, op naar de United By Music Band, deze band bestaat uit mensen met een verstandelijke handicap en die mochten zeker niet ontbreken, daar de oprichtster van United by Music Candye Kane is en waarvoor dit benefietconcert werd georganiseerd Deze muzikanten speelden met zo’n enthousiasme en plezier en met een zangeres die over zo een mooie stem beschikte, ik was van deze band wel onder de indruk.

In de kleine zaal begon The Bugalettes, drie mooie dames met een repertoire dat mij aan de Andrew Sisters deed denken en dat blijkt ook wel als ze een nummer van deze groep inzetten, erg leuk.

Tevens was er voor de mannen de mogelijkheid om je te laten knippen door het team van The Barberstation en voor de dames de mogelijkheid om kleding en retro spullen te kopen bij R.V.C Custom Tailored Clothing.

Hier na was de beurt aan Big Pete Blues Band in de grote zaal,maar deze heb ik overgeslagen, wachtend in de kleine zaal en luisterend naar At van At’s Crazy Record Hop, een D.J. die ik al heel lang niet meer gehoord had, met een mix van de jaren ‘30s tot de vroege jaren‘60s van boogie, swing, rock ’n roll, rockabilly, jive en alles er tussen in.
Hij kreeg de voeten van de vloer en er werd flink gedanst.

Daarna was de beurt aan Annita & the Starbombers met een set van Rockabilly, traditional County & Western Swing, ja dezelfde Annita als de organisator en ook nog zangeres van The Haystack Hi-Tones, dus al bij al een zeer veelzijdig persoon met een tomeloze energie!

Op hetzelfde podium, (mij krijg je dus niet meer naar boven), bleef de band staan en werd het de The Barnstompers. Een band die ik tot mijn spijt nooit live had gezien, bij deze dus goed gemaakt,
met covers van Hank Williams en Willie Nelson, gecombineerd met eigen nummers.

En inmiddels was het al 21.00 uur en vond ik het wel tijd om naar huis te gaan, mede door me pijntjes overal. Jammer, want ik had graag nog de Bluegrass Boogiemen willen zien, maar die speelden pas om 21.45 en dat trok ik echt niet.
Ook speelden de The Electric Kings hier voor en daarna Cuban Heels die speciaal voor deze gelegenheid weer bij elkaar waren gekomen met een set van drie kwartier.

Dus richting huis, maar wel met een goed gevoel en zeker een plezierige dag gehad Alleen jammer van de toch wel magere opkomst.

Een groot compliment voor de organisatie zeker voor de strakke tijdschema’s die werden gehanteerd tussen de podia en niet te vergeten de medewerking van alle bands en medewerkers van zowel de Effenaar en United By Music.